Priesters

Doorheen de jaren heeft de Fatimaparochie een aantal priesters en diakens gehad:


E.H. Emiel Lootens

In Fatima: bedienaar van de kapel, 1955–1961

Emiel Lootens werd geboren te Lichtervelde op 7 december 1913 en op 11 juni 1938 tot priester gewijd te Brugge.

Hij was subregent aan het Sint-Amandscollege in Kortrijk en vanaf 1944 onderpastoor te Bissegem. In 1955 werd hij diocesaan proost van de Boerenbond.

Op 3 juni 1955 werd hij bedienaar van de kapel van Fatima te Heule, een taak die hij uitvoerde tot 1961.

In dat jaar werd hij ook rector van het retraitehuis Maria Assumpta te Dadizele en erekanunnik van de Brugse kathedraal. In 1967 werd hij pastoor-deken van Poperinge. Hij overleed te Poperinge op 15 januari 1981.

Terug naar boven

 

Emiel Lootens Foto: doodsprentje (1981)

E.H. Rafaël Verbrugge

In Fatima: onderpastoor, 1961–1966

Rafaël Verbrugge werd geboren te Méteren op 14 mei 1915 en op 3 juni 1939 door bisschop Lamiroy tot priester gewijd te Brugge.

Hij was leraar in verschillende colleges (Veurne, Komen, Moeskroen en Ieper) en godsdienstleraar aan het atheneum van Brugge.

Op 31 mei 1961 werd hij onderpastoor van de Fatimawijk te Heule, tot juni 1966.

Daarna werd hij aalmoezenier van het rustoord Heilige Familie te Deerlijk. Hij overleed te Kortrijk op 6 oktober 2002.

Terug naar boven

 

Rafaël Verbrugge Foto: archief bisdom Brugge (via ODIS)

Z.E.H. Gerard Vanhooren

In Fatima: eerste pastoor, 1966–1976

Gerard Vanhooren werd op 25 juni 1966 aangesteld tot eerste pastoor van de parochie van het Onbevlekt Hart van Maria van Fatima te Heule Haantjeshoek en op zondag 31 juli 1966 geïnstalleerd.

Spijts het zeer ongelegen ogenblik (volop in de verlofperiode ) hadden honderden Lendeledenaars – men sprak van een paar duizend – eraan gehouden hun aanbeden ex-onderpastoor naar Heule te begeleiden. Het zou echter niet lang duren of hij zou ook op zijn nieuwe parochie op de handen gedragen worden.
Hij had een enorme werkkracht. Soms dag en nacht was hij in de weer en zo verloor hij misschien zijn eigen gezondheid uit het oog.

Voor de misdienaars had hij een boontje en voor hen organiseerde hij heel wat uitstappen.

De Strada-werking nam onder zijn impuls een vastere vorm aan. Een kern van 6 tot 8 personen kwam tot stand en zou geregeld samen komen om de hoogdagen en speciale gebeurtenissen op de parochie wat meer luister bij te brengen. Meer en meer werden deze personen bij het hedendaagse leven op de parochie betrokken en Strada evolueerde in 1973 tot Parochieraad.

Pastoor Vanhooren streefde er ook naar de naam Den Haantjeshoek om te dopen tot Fatimawijk.

Na een ambtsperiode van welgeteld tien jaar moest de Fatima-parochie jammerlijk afscheid nemen van een zo dierbaar persoon.

Z.E.H. Gerard Vanhooren overleed vrijwel onverwacht te Roeselare op 11 mei 1976.

Terug naar boven

 

Gerard Vanhooren

E.H. Gaston Bogaert

In Fatima: coadjutor, mei-juni 1976

Gaston Bogaert werd geboren te Waregem op 15 november 1923 en op 31 juli 1949 tot priester gewijd.

Hij was missionaris van Scheut (CICM) en van 1950 tot 1973 werkzaam in Zaïre, het toenmalige Belgisch-Congo.

Op 1 mei 1976 werd hij coadjutor (een priester die de pastoor bijstaat) van de Fatimaparochie, een opdracht die slechts enkele weken duurde, tot 30 juni 1976.

Daarna gaf hij les aan het Sint-Amandscollege in Kortrijk-Bellegem en aan HANTAL in Kortrijk, en was hij onder meer rector van het Scheutistenhuis in Kortrijk en adjunct-diocesaan directeur van Missio. Van 1989 tot zijn overlijden was hij hulppriester te Gullegem, waar hij op 10 maart 1994 overleed.

Terug naar boven

 

Gaston Bogaert Foto: archief bisdom Brugge (via ODIS)

Z.E.H. Arthur Reynaert

In Fatima: pastoor, 1976–1988

Na het overlijden van Z.E.H. Gerard Vanhooren leek het op het eerste zicht erop dat het allesbehalve gemakkelijk zou zijn om de zo populaire figuur te vervangen.

Monseigneur De Smedt, bisschop van Brugge, duidde hiervoor Z.E.H. Arthur Reynaert aan.

Pastoor Arthur Reynaert werd geboren te Beernem op 18 april 1921 en is de zoon van Victor en van Elodie Sierens. Hij liep college te Tielt en studeerde filosofie aan het Klein Seminarie te Roeselare. Daarna trok hij naar Brugge, naar het Groot Seminarie en werd er priester gewijd op 15 juni 1946. Na zijn priesterwijding werkte hij tot 1958 als subregent in de Technische School te Oostende. In 1958 benoemde de bisschop hem als onderpastoor te Emelgem. Na een lange periode van 18 jaar onderpastoor te Emelgem werd hij dan in 1976, na het overlijden van Z.E.H. Vanhooren, aangeduid tot pastoor van de Onze-Lieve-Vrouw van Fatima-parochie op de Haantjeshoek te Heule.

In het Fatima-gebeuren zag pastoor Arthur Reynaert een soort opdracht.

Zo lanceerde hij niet zonder succes tussen mei en oktober, telkens de dertiende van de maand (dag van de verschijningen te Fatima) een gebedsdienst. Deze maandelijkse plechtigheden gingen door tot de kerk eind 2014 voor de eredienst gesloten werd.

Onder zijn beleid kwam de bejaardenclub – de Fatimaclub – tot stand, die om de maand zou samenkomen in het schooltje. Voor die gelegenheid diende het schooltje als parochiezaal. Pastoor Reynaert was ook begaan met de alleenstaanden. Met Kerstmis nodigde hij al de alleenstaanden van de parochie uit naar zijn Kerstdiner voor de alleenstaanden. Een 60 tot 70 alleenstaanden van de parochie kwamen opdagen op Kerstdag-middag om in een feeststemming te genieten van een lekker Kerstdiner. Een prachtig initiatief!

Naast de bejaarden en de alleenstaanden wilde pastoor Reynaert ook de gehandicapten helpen. Door zijn toedoen kwam het hellend vlak dat toegang gaf tot de kerk, zodat ook de gehandicapten met hun rolstoel de kerk konden binnenkomen.

Na jaren activiteit op de parochie benoemde monseigneur Vangheluwe Pastoor Reynaert tot aalmoezenier bij de broeders Maristen te Pittem. In 1991 werd hij pastoor van Ramskapelle.

Hij overleed op 23 juli 2004

Terug naar boven

 

Arthur Reynaert

Diaken Eugeen Vanfleteren

In Fatima: diaken, 1977–1996

Hij werd geboren te Heule op 8 februari 1914 als enige zoon van René en van Maria Hellebuyck. Hij huwde met Suzanne Van Ooteghem en heeft vier kinderen: Jozef, Marie-Rose ‘Roos’, Godelieve en Frans.

Tot zijn zestiende liep hij school. Op deze leeftijd moest hij een keuze maken: ofwel poes ter ofwel paster worden! Eugeen koos voor het boerenleven, ook al omdat hij als enige zoon moeilijk op de hoeve gemist kon worden, gezien de leeftijd van zijn ouders.

In zijn jeugdjaren was Eugeen medestichter en eerste voorzitter van de Boerenjeugdbond te Heule.

Op de Fatima-parochie zat Eugeen in alle mogelijke goede werken gedraaid, zodat de eerste Fatimapastoor Vanhooren in hem een gedroomd medewerker vond. Z.E.H. Gerard Vanhooren sprak met Eugeen over een eventuele diakenopleiding en ja, uiteindelijk besloot Eugeen dan toch diaken te worden.

Op 6 november 1977 werd Eugeen Vanfleteren door monseigneur De Smedt in de Fatima-kerk tot diaken gewijd.

Sindsdien is de boer van de eeuwenoude Kransvijverhoeve zowat de rechterhand geworden van de plaatselijke pastoor. Hij assisteert bij de diensten in de kerk en houdt ook geregeld het zondags sermoen in de Onze-Lieve- Vrouw van Fatimakerk. Eugeen was ook sedert het ontstaan van de parochie voorzitter van de plaatselijke kerkfabriek en de Fatimaclub.

Eugeen overleed op 18-07-1999

Terug naar boven

 

Eugeen Vanfleteren

Z.E.H. Jan Carreer

In Fatima: pastoor, 1988–2002

Na het overlijden van E.H. Reynaert werd E.H. Jan Carreer als derde pastoor van de Onze-Lieve-Vrouw van Fatimaparochie door de bisschop van Brugge in april 1988 aangesteld en op 1 mei 1988 geïnstalleerd.

Jan Carreer werd op 6 februari 1928 (precies op het feest van Sint Amand), als tweede oudste in een gezin van zes kinderen, te Brugge geboren. Hij volgde zijn middelbare studies aan het Sint-Lodewijkscollege te Brugge en na zijn opleiding aan het Groot Seminarie werd hij op 20 december 1952 priester gewijd. E.H. Jan Carreer werd als subregent aan het Sint-Amandscollege te Kortrijk benoemd, waar hij meteen ook Frans en godsdienst onderrichtte.

Als sub-regent was het ideaal om allerlei naschoolse activiteiten op gang te brengen en te organiseren. Hij zette de jongens er toe aan hun overtollige energie af te reageren onder de basketkorf, basket de meest geliefde sport van E.H. Jan Carreer. Dit viel blijkbaar mee en een tijdje later werd een competitieploeg opgericht.

Het bisdom vond allicht de combinatie klaslokaal-sportterrein bijzonder geslaagd, zodat E.H. Jan Carreer uiteindelijk zijn priestertaak 36 jaar lang aan het Sint-Amandscollege te Kortrijk mocht uitoefenen.

Pastoor zijn op een parochie was voor E.H. Jan Carreer een gans nieuwe opdracht. Toch had hij zijn krachtlijnen reeds klaar: Een pastoor moet tussen de mensen staan. Hij moet hen begeleiden en voorgaan. Veel zorg zal aan de liturgie besteed worden.

Ondertussen weet iedereen dat E.H. Jan Carreer op de parochie reeds goed ingeburgerd is en dat zij hem in zijn werk reeds kennen. Ook weten zij precies wat hun pastoor van hen verlangt: samen verder bouwen, met de zusters, aan de mooie parochie van het Onbevlekt Hart van Maria van Fatima.

Priester Jan Carreer overleed op 28 oktober 2005

Terug naar boven

 

Jan Carreer

E.H. Romain Laporte

In Fatima: hulppriester, 1989–2005

Romain Laporte werd geboren te Kortrijk op 31 juli 1935, als zoon van Karel en Yvonne Vlerick. Hij werd op 19 februari 1961 priester gewijd in de Sint-Rochuskerk te Kortrijk en studeerde daarna in Leuven theologie en klassieke filologie.

Jarenlang was hij leraar, in Moeskroen, Kortrijk en Wevelgem, daarna aalmoezenier van het rustoord Sint-Vincentius te Meulebeke en van het Heilig Hartziekenhuis te Kortrijk.

Op 12 november 1989 werd hij hulppriester van de Fatimaparochie, vanaf 2003 ook van de federatie Kortrijk-Groeninge.

Hij nam ontslag op 2 mei 2005 en overleed te Kortrijk op 20 november 2014.

Terug naar boven

 

Romain Laporte Foto: archief bisdom Brugge (via ODIS)

Wij gedenken Jan Carreer

Dankbaar gedenken wij priester Jan Carreer, overleden op 28 oktober 2005.

E. H. Jan Carreer, laatste pastoor van de Fatimaparochie, werd te Brugge geboren op 6.2.1928 en overleed te Kortrijk op 28.10.2005. Na zijn priesterwijding in 1953 werd hij leraar aan het St.-Amandscollege (nu Guldensporencollege Kaai) te Kortrijk waar hij Frans, Duits, godsdienst en geschiedenis onderwees. Tevens was hij in het college de pionier en coach van de basketbalsport. In april 1988 werd hij aangesteld als pastoor van onze parochie, op 1 mei 1988 werd hij geïnstalleerd, en hij kreeg, wegens ziekte, eervol ontslag op 11.12.2002.

Priester Jan had een brede kijk op kerk en wereld en was heel ruim in zijn denken en vooruitstrevend in zijn ideeën. Hij was als het ware een wereldburger. Hij ging vaak naar het buitenland met zijn basketbalploeg, maar ook daarna zat het reizen hem in het bloed. Hij nam jongeren van diverse nationaliteiten bij hem in huis en adopteerde een Iranees. Ter gelegenheid van zijn jubileum ’50 jaar priester’ werd de sporthal van het St.-Amandscollege omgebouwd tot liturgische ruimte waar zijn familie, veel mensen van Fatima, collega’s van het onderwijs en de basketwereld aanwezig waren. De sporthal werd toen omgedoopt tot ‘Jan Carreerhal’ als eerbetoon voor zijn gedrevenheid voor de basketbalsport.

Pastoor Jan ging steeds op een waardige en serene wijze voor in de liturgische diensten van de parochie en hij betrok zoveel mogelijk de gelovigen bij het gebeuren door gezamenlijke gebeden en liederen. Hij had de gave van het luisteren en dat sierde zijn dienstbare houding binnen de lokale gemeenschap. Hij had eerbied voor de Zusters Passionistinnen en was dankbaar om hun biddende en toegewijde aanwezigheid.

Pastoor Jan stond tussen de mensen van de parochieraad en had veel waardering voor de inzet van iedereen. Hij stimuleerde en ondersteunde de activiteiten die reeds op de parochie bestonden en deze die door parochieraad werden voorgesteld. Hij respecteerde de inbreng van zijn medewerkers en stond open voor nieuwe ideeën of een andere aanpak. Het was heel aangenaam om met hem samen te werken doordat alle beslissingen in overleg gebeurden. Hij stuurde aan op het nemen van verantwoordelijkheid door leken in de kerk. Het is ongetwijfeld mede hierdoor dat de parochieraad de parochie verder wist te dragen en uit te bouwen zonder residerende priester. Pastoor Jan had ons vaardig gemaakt om als ploeg de kerk dichter bij de mensen te brengen zowel in de liturgische diensten als in de zorg om mensen aan huis. Ter ere van priester Jan en tot nagedachtenis aan onze goede herder en coach kreeg de parochieraad het voor mekaar om een straat naar hem te noemen in de nieuwe wijk van Fatima, de ‘Jan Carreerstraat’.

Wij blijven priester Jan dankbaar voor zijn gedreven inzet en voor het vertrouwen dat hij aan iedereen gaf. Het dagelijks bestuur van de Pastorale Ploeg Fatima.

Jan Carreer met twee zusters en een gast
Terug naar boven